ROZDZIAŁ 5

# Po zajęciach #

*Studio 21*

VIOLETTA

-Gotowa-zapytał León

-Nie!-powiedziałam od razu.

-Violu idziemy!-zawołała mnie Angie.

- To pa León.- pożegnałam się i pocałowałam go w policzek.

- Do jutra.-krzyknął w ostatniej chwili León.

*Przed domem Violi*

- Nie ma czego się bać, rozmawiałam wczoraj z twoim tatą i wydaje mi się, że się pogodził z twoją pasją i ci wybaczył.- powiedziała Angie.

- Dziękuję, chodź ze mną.-popatrzyłam na nią proszącym spojrzeniem.

Weszłyśmy do domu, gdy zobaczyłam tatę od razu go przytuliłam.
-Skoro tak kochasz śpiewać, że za moimi plecami chodziłaś do tego studia to pokarz nam czego się tam nauczyłaś.-powiedział German już chyba spokojny o mnie.
Bez wahania podeszłam do pianina i zaśpiewałam ,,En mi mundo''.
-Przepraszam Violu, że nie pozwalałem ci wcześniej śpiewać, to był mój wielki błąd.
-Ważne, że już się wszystko wyjaśniło-powiedziała Angie z wielkim uśmiech.
- To mogę iść spotkać się z Leónem?-zapytałam.
- Tylko bez wariactw!-powiedzieli równocześnie tata i Angie.

*Resto Band*

LEÓN

Siedziałem przy stoliku gdy nagle ktoś mnie mocno przytulił była to Viola.

- I jak tata?-zapytałem.

-Świetnie, mogę chodzić do studia, mogę spotykać się z tobą wszystko wyszło na prostą.

- No nie wszystko.-powiedziałem.

- Co się dzieje León.

- Mój tata dostał pracę w Nowym Yorku, musimy wyjechać.

-  Czemu jak jestem szczęśliwa, to to nigdy nie trwa długo.-mówiła ze łzami w oczach.

- Przecież to nie koniec świata.- próbowałem ją pocieszyć.

- Świata może nie ale ja bez ciebie nie wytrzymam.

- Przecież będziemy mogli gadać przez internet.

- To nie to samo przecież nie będę czuła twojej bliskości-ciągnęła dalej już z łzami cieknącymi po policzkach.

- Przecież wróce do ciebie.

- Ale kiedy? Ja długo bez ciebie nie wytrzymam.

- Wytrzymasz, jesteś silniejsza niż myślisz.

Wstałem i mocno ją przytuliłem.

- I co będzie dalej.-zapytała mnie Viola.

- Wiem jedno, że na pewno będę cię cały czas kochał.